Page 87

وجميع محبوسۀ آن ولات را در تصرف نواب وحكم وعمال خود آورده بی دردسر آمد و شد بيگان و خنچر درحيز تسخیر آنحضرت درآمد وسکه وخطبه بنام نامی و اسم سامی او تزئین پذيرفت وازمردم آن دیار دیدۀ بخت هر كه بیدار بوده و به چشم سر مشاهدۀ آفتاب طلعت آنحضرت نمود بی اختیار قلقلۀ دعا وثنا به اوج سپهر خضرا رسانيد و به لوازم حمدحق جل وعلا پرداخت خوشدلی وشادمانی كردند واز غایت مسرت مدهوش وار از خانه ها و اوطان بيرون آمده به ملا زمت شتا فتند وحقیقت و اثر عظمت وتسلطر حسن الطاف خفيه نزد همگنان ظاهر گشت وزبان دولت خوا هی را به شكر مهیمن منان گو با نموده است تهنيت ومبارك بادی از ایوان سبعۀ شداد در گذشت وحضرت اعلی نيز ز بان شكر فشان بر کشاده هر کی بود از وضع وشریف خورد وبزرگ تا بژيك وترك پرسش تمام نموده در بارۀ زير دستان وضعيفان مرحمت بلا حد وغايت افزود . نظم : چو برتخت بلخ آن شه كامران قدم ماند چون مهر بر آسمان روان خلق سو يش آواز كرد بدر اشان در مرحمت باز كرد به پرسش لب شکر افشان کشاد چو غنچه دل عا لمی کرد شاد القصه بعد از نظام وا نتظام آن مملكت ونسق و تنسیق امورات سلطنت واجرای قواعد وضوابط در آن ديار اختيار مهام آن را در ید اقتدار سردار ذوالا قتدار و ا لا تبار سردار فتح محمد خان که به زیور خرد معلی و به علو همت بی همتا است نهاده رونق ونسق آنجا را برای بیضای او مفوض فرمود وسرداران عظام چون سردار فیض محمدخان و سردار نورمحمد خان وغیره در خدمت او مقرر فرموده هربستگی را به ممتاز ساخت چنانچه مهال اندفن را شوای غوری وبقلان وخوست واند راب را به میر اتلیق خان سپرد وشبر غان وا مخوی را به میر حكيم خان وميرغضنفر خان عنایت فرمود واخچه ونملك را به سردار فیض محمد خان ارزانی داشت و سرپول را به سردار نور محمد خان و سر دار فتح محمد خان را بر همه حا کم فرموده سیزده هزار سپاه را با بیست و چهار ضرب تو پ وامرای نامی چون ميرزا محمد حسين خان ومير آخور احمدخان وشاه محمدخان وشاه پسند خان وعبد الكريم خان وغيره درر كاب او ملازم فرموده مستقر بپایت اوتخته پول مقرر ساخت و در باب رفاهيت رعایا و رعايت برايا زبان گوهر فشان را به حسن بیان کشاد که چون تاج وهاج خلافت و انا مگذاری و افسر دو لت وبختیاری بر فرق فر قدسای ما گذاشت وموهبتی عظيم وعطيه جسیم بر ین و جه در باره ما ارزانی داشت ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء والله ذوا لفضل العظیم پس همان بهتر كه قدر دولت و پادشاهی دانسته شکر نعم الهی را بجای آریم وابواب انصاف برروی ار باب حاجات گشاده داریم غرض آ نكه ای فرزندار جمند شرایط ایالت این مملکت وا به و امپررعایت نمای وظاهر وباطن خويش را به زیور آرایش عدالت و زیپ آسائش رعیت بیارای وآوی وضعیف را در قبضۀ معد لت مساوی دانسته همواره رایت ظلم و آیة جور مطموس ومنکوس گردان تافردای قیامت از (٧٦)