Page 81

قره کوتل رفته نزول نمائید و در حفظ آنجا دقیقه غفلت روا ندارد و نگذارد که مدعی به اینطرف قدم نهد زیرا که سردار محمد افضل خان بعد از عزیمت از قلعه مدر کوچ کرده از قره کوتل عبور نموده در منزل روی توقف نمود و دهن دره روی را سنگربند ساخته بنای مقدمه را دفعه دویم اساس می نهاد فردا از مدر کوچ نموده متوجه دو آب شد و چون سردار محمد افضل خان بار دیگر تقابل با جیوش نصرت پوش از حوصله خود به مراحل دور دید پس و اقفان سریر سلطنت و مقربان درگاه ملك اشتباه خلافت را وسیله عفو جرائم نموده ایلچی زبان آور و سخندان سخن پرور یعنی عما ایجاه فقیر محمد خان ولد ناظر وهاب خان را به عتبه بوسی مرسول داشته به عرض اقدس رسانید که اگر چه مدت مدید و عهد بعید است که به تسویلات نفسانی و تخییلات شیطانی در راه خطا افتاده ام و از طریق صواب قدم بیرون نهاده اما این زمان به رهنمونی عقل مبهوت پی برده ام و از کرده پشیمانی پیش آورده و با خویش غیر ازین معنی مقرر نساختم که اگر آنحضرت ورق گناه مرا به زیور عفو آرایش دهد و قلم نسخ بر نسخه جرائم و آثام من کشد کام صدق جر برجاده اطاعت و خدمت گاری نه نهم و طریقه چاکری و فرمان برداری از دست ندهم . بیت همه ملك خاور به فرمان تست سر ماه تا گوی چوگان تست همه بندگانیم خسروپرست من و گیو و گودرز و هر کس که هست حضرت اعلی مضمون الان وقد عصيت قبل و كنت من المفسدين مدنی نظر غیرت اثر داشته به جواب او نپرداخت چون موضع دو آب از پرتو ورود حضور نور تازه گرفت ایلچی دیگر به عتبه بوسی رسید مضمون رسالت آنکه هر گاه حضرت امارت پناه یکی از مقربان در گاه بدینصورت قدم رنجه فرماید مافی الضمیر را با او در میان نهاده سر بر خط فرمان نهم آنجناب به موجب سبقت رحمتی علی غضبی کار فرمائده حسب رافت جبلی و عطوفت ذاتی و مصلحت عباد سبحانی و رفاهیت رعایای ظل اللهی به فحوای فاصلحوا بین اخویکم ومفاده والصلح خیره را معمول داشته عذر سفیر را به عزا جابت مقرون داشت و رسول را خلعت فاخره به جهت سردار محمد افضل خان عطا نمود و زبان حق ترجمان را در رباد این مضمون فرمود که بر ضمیر بی تنویر و دل بی مهر برادر خلاف اثر محجوب نماند که آمدن مایه این ولایت محض تنبه بود نقص مملکت و همکستان را مشخص و معین ومقرر است هرگاه ارباب جرائم و اصحاب مآثم دست و معذرت در ذیل توبه و مغفرت آویزند و بر عجز تقصیر آمده از ورطه اصرار مذلت به پرهیزند توبه ایشان قبول نمودن و عفوهذات فرمودن عادت رضیه وسنت مرضیه ماست و خدا برین گواهست و کفی بالله شهیداً که اگر برخلاف گذشته از مدت معهود برگشته متوجه درگاه فلك اشتباه شود در باره اوغایت عنایت و نهایت کرامت ظهور یابد و از آنچه پیشتر بود نیکوتر خواهد شد والا اگر پنبه غفلت از گوش برنکشد و سر از خواب غرور بر نیاورد مضمون فلنا تينهم بجنود لا قبل لهم بها و لنخر جنهم منها اذلة و هم صاغرون به چشم سرمعاينه نماید و هر آئینه صرصر انتقام کالریح العاصف و البرق الخاطف در جنبش آمده آتش غضب و نائره سخط به (۷۰)