Page image — the source of record
Machine transcription
رباعی
چون مهر هر آنکه تیغ برسر نگرفت
سر تا قدمش سپهر در زر نگرفت
تا دل بـه جفای خار گلین نـنـهاد
گل پیرهنی چو غنچه در بر نگرفت
مصداق این احوال ومصدق این مقال احوال همایون فال امیر باعز واقبال است بیان
این سخن آنکه دران آوان که حضرت سکندر مرتبت فرزند ارجمند سردار محمد ابراهیم خان
را برای قلع و قمع سردار محمد اعظم خان مقرر مینمود آنمه آمد سردار محمد افضل خان
گوش زد عام وخاص شده بود که به اغوای برادر خود سردار محمد اعظم خان با لشکر
فراوان وعساکربى پایان متوجه کابل است . بنابران برخاطر مبارک الهام پذیر اشراق
این معنی شد که اولا استیصال او که عمده وهم بساط است لازم آنکه متوجه دشمن
بیرونی باید . پس سردار محمد ابراهیم خان را بصوب کرم مقرر فرمود و سردار محمد علیخان
وسردار فتح محمد خان را با دوازده هزار نفر سوار وپیاده و توپخانه به بامیان در حول
داشته خود حضرت اعلیٰ نیز سرگرم تهیه اسباب سفر ترکستان گردید و سرداران پیشخانه را
بیرون کشیده فرمان واجب الاذعان شرف نفاذ یافت که نواجـيان بهرام نشان در ممالک
محروسه رفته جار رسانند وصیاد ظفر پناه را عنقریب قریب بمعسکر همایون آورده طعمه
جیوش نصرت خروش گردانند چون نواجـیان فرخنده نشان متوالی و متعاقب به اطـراف
وجوانب جار رسانیدند که سپاه ظفر انتساب استعداد یورش ترکستان کرده بدرگاه فلک
اشتباه جمع آیند ومهما امکن سرعت سیر از باد شمال وام نموده اصلا توقف ننمایند.
خوانین باغروشان وامیرای حشمت نشان از هر دیار روی توجه به معسکر با فتح و ظـفر
گذاشته در پایه سریر کیوان نظیر جمع آمده بازوی جلادت ودلاوری بر افراشتند .
مثنوی
بـفـرمـان خـان سـکـنـدر مـکـان
سـلیـمـان نـشـان وفـریـدون زمـان
روان شـد زهـر جـانـب لـشـکـری
سـتـیـزنـده خـیـلی زهـر کـشـوری
زهـر سـو بـه اردوئى والا اسـاس
رسـیـدند گـردان آهـن لـبـاس
چـو دریـای کـیـن مـوج افـگـن هـمـه
گـروهـی به سخـتـی چـو آهـن هـمـه
بـه مـردانـگـی هـر یـکی صـف شـکـن
سـپـاهـی قـوی هـیـکـل و پـیـل تـن
بعد از انکه سپاه ستاره اشتباه ولشکر با غیرت جاه در موکب فلک اقتدار قرار یافتند حضرت
مالک رقاب بتاريخ ۲۰ سنه ۱۲۸۰ بیرون شهر کابل در موضع سیاه سنگ نزول فرموده
رایات جهانتاب را ببرزده ماه بر افراشت و سرا پرده شاهی به ایوان کیوان وفرائی آسمان
رسا نیده فدویان جان نثار ومبارزان جان شکار بقم دران منزل به سعادت دست بوسی
استسعاد یافتند .
مثنوی
چـومـر داران بـه خـدمـت سـر نـهـادنـد
رسـیـدنـد و بـه پـایـش بـوسـه دادنـد
شـه ایـشـان را بـرون از حـد کـرم کـرد
بـه پـرسـش هـر یـکـی را مـحـتـرم کـرد
چـو بـا بـخـتـی چـنـیـن د مـسـاز گـشـتـنـد
سـعـادت را ازان هـمـراز گـشـتـنـد
(62)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.