Page 60

گپال هجدهم در ذکر فرار شدن سردار محمد اعظم خان از اردوی خلیفهٔ زمان و امیر دوران بر ضمائر کیمیا مآثر اذکیا وخواطر قدسی مآثر فضلا ظاهر و پیدالایح و هویدا خواهد بود که چون سابقهٔ عنایت ازلی و بدرقهٔ رافت لم یزلی آفتاب دولت واقبال سعادت منصبی را از افق فتح و فیروزی طالع گرداند تراکم حوادث فروغ چهرهٔ باهرهٔ مطلوب او را نتواند پوشید و هر گاه ارادت رابطه پروردگار تعالی علوّاً کبیرا رایت خورشید و رایت دولتمدی را به اوج فلك نصرت و بهروزی رساند حجاب غبار نوائب شعشعهٔ آفتاب جمال مقصودش را در زیر نقاب نخواهد کشید و هنگام هجوم خصوم بر طبق مفهوم وایده بجنودلم تروها ازعسا کرظفر مآثر عالم غیب ای داشت و ریب مدد یابد و دروقت ازدحام اعدا بروفق منطوق والله یؤید بنصره من یشاء مهر سپهر عاطف و مهربانی بر صفحات وجنات روزگارش تابد پس از خلاف مدیری واز نفاق وشقاق متکبری او را چه پروا است والطاف ازل هر که بیابد سیر زسهم حوادث نه بیند ضرر نیابند ز فضل الهی مدد نه پندیشد از لشکر بی عدد به وقت ضرورت ز اوج سپهر رسد بهر امداد او ماه و مهر چونی بر دمد از زمین نیزه وار به بندد به خدمت کمربنده وار نظایر این تقریر و شبه این تحریر احوال فرخنده مآل امیر جهانگیر است و شرح این حادثه و مجملی از تفصیل این واقعه آنکه بعد از انکه آنحضرت از تدبیر مهمات سلطنت و جلوس همایون بر تخت دولت فراغ یافت و در ولایت هرات از غایت عـز وشرف بـر مسند کامرائی و سریر جهانبانی تکیه فرموده ارادهٔ مستقر الخلافه مصمم ساخت و ایالات آن دیار را تفویض فرزند ارجمند شاهزادهٔ عالم وعالمیان نور دیدهٔ اعیان ابو النفع سردار محمد یعقوب خان نموده پای سعادت را در رکاب نهاده وارد روضه باغ گردید برادر آنجناب سردار محمد اعظم خان که در وقت بیعت حاضر و در ساعت عهد ناظر بود با جمعیت خود از اردوی کیهانپوی معلی پیشتر کوچیده در میر داؤد منزل نمود و چون سرادقات جلال در میر داؤد می رسید او منزل شاه بید را مخیم ساخته منزل دیگر به ادر منکن رساند واز آنجا بطور یلغار گریخته براهی که موسوم به دولت آباد است سرادبار نهاد و چون به موضع مذکورسید اغروق خود را با پیاده گذاشته با چند سوار رساله وسر کاری براه کعلستان وسرونه به ملك غور بالا شده از راه هزاره ده زنگی و بهسود سر پر شور را به حدود غزنین کشید مثل مشهور هذا اول قارورة کسرة فی الاسلام ظاهر نمود و چون قابیل ابن آدم علیه السلام ابتدای مرگ در بنی آدم نهاده مبداء قتل شد ازان روز تا قیامت هر مظلومی که بظلم مقتول گردد وبال آن بر ذمهٔ آن بی سعادت مقرر است چنانچه حق تعالی (ج) می فرماید: من اجل ذلك کتبنا علی بنی اسرائیل (٤٩)