Page 42

ومشقت شبگیر و ابوار گزیدن او را جز آن نبوده که اصحاب تمرد وعناد وارباب فتنه وفساد را از پای در اندازد و چمن ولایت را از خار تعرض وتغلب اهل مکابدت پیراسته سازد و به تفحص سلطان احمد خان را که از مدت مدید وعهد بعید شد که سر خلاف می خارد و بتا زه‌ بباعث ویرانی بلاد و خرابی اصناف عباد گردیده معدوم گرداند وسریر ساد نخوت بغا ك مذلت رساند چون همت بر حوث این وقائع بر گماشت لاجرم تا حصول مطلب دست نداد حدودست همت از ذیل طلب باز نداشت . مثنوی : همت عالی به هرچیز که بست چند نمود و شد تمام از روی دست میر به هر چیزی که همت بر گماشت تا نداد اتمام دست ازوی نداشت بیان این حال و تبیین این مقال آنسکه چون از اطراف وجهات متواتر و متعاقب سپاه ظفر انتباه در پایه‌ سریر فلك اشتباه جمع آمدند و آنحضرت عزیمت جا نب هرات مصمم ساخت رایت نهضت بصوب آن ولایت بر افراشت. نخست امیر النمور محمد رفیق خان را جریده مقرر قندهار نمود بجناح استعجال رفته سردار محمد شریف خان ومحمد امین خان را با لشکر ها برداشته روانه فراه نماید و تا ورود مو کب همایون قلعه فراه را متصرف گردیده جزای اعمال به خصم در کنارش نهد وموكب همایون بی توقف کوچ بر کوچ نهضت فرمای کابل گردید. مثنوی : چو مه منزل بمنزل راه می‌رفت بقصد خصم آن جم جاه می‌رفت روان برگرد گرد او مواکب چو در اطراف مه خیل کواکب همه بر پشت رخش باد رفتار عیان چون ابر بر بالای کوهسار چون اعلام ظفر اعلام به مستقر الخلافت رسید شهزاده فریدون احترام فرخ رخ همایون نشان سردار محمد علی خان‌ را بحکومت کابل مقرر فرموده به رعیت پروری و بیدار دلی دماغ وی را معطر ساخت و در پنجاه از اطراف و جوانب سپاه عظیم المنا قب بر دور آن حضرت چون کواکب جمع نمودند چنانچه از کثرت لشکر بسیار عرصه‌ آن زمین فراخ تنگ تر از حلقه خاتم وسوراخ سوزن بود و از مزاحمت آن گروه بی شمار صحن آن صحرای بزرگ خرد تر از چشم مور ودیده‌ مار می‌نمود. بیت زدل بر لب از کثرت آن حشر نفس را نبودی مجال گذر و از مستقر الخلافت در غایت عظمت و نهایت حشمت نهضت فرماند به جمعیتی هرچه تمام تر برهیا تی که کوه از جنبش او بستوه آمدی روی توجه به عزم رزم مخالفان گذاشت محمد رفیق خان چون بقندهار رسید سردار محمد امین خان را از تتك نخود و سردار محمد شریف خان را از گرشك وخود با سردار فتح محمد خان از قندهار کوچ داده متوجه فراه شدند و سردار سلطان احمد خان که نهضت بندگان اقدس در آن ایام از کثرت (۳۱)