Page 59

(٥٢) داستان بر آمدن شاه شجاع از ملك قندهار ورفتن بر سر شهر كابل وجنگ كردن در غزنين کسی را که بختش بفرمان شود شب تار چون روز رخشان شو د اگر دست بنهد بدا مان خاك شود خاك در دست او زر پاك که چون شاه شجاع خسرو تاجدار بدی مدت چند در قندهار همه ملك انجام از و یافته چو کام آوران کام از و یافته برخان حاجی بسی لطف كرد دلش را تهی كرد زاندو ه و درد فراوان بدو خلعت گنج داد فلك گفت اينك بدو رنج داد جهان دار دايم جهان جو بود نه در خوردن و را حتش خو بود بفرمود پس شاه گردن فراز كه تا چند باشيم در ين جا به ناز كشم لشكرا کنون بکابل زمين كه گردم در ان شهر فرمان گزين بلشكر بفر مو د آن شهر يار كه سازند آئين انجام کار به تدبير اسباب گشتند سپاه مفر ق به آهنز سر تا بپا شه تا جور بعد ازین گفت وگو سوی لات برتافت آن لحظه رو كه ای شوخ سالار جنگی سوار خرد مند فرخنده دانای کار کرا بر گذاریم در قندهار كه باشد در ين ملك وی پایدار همه وقت تا نهته داری كنند بهريك وبد ياری كنند بدو گفت لات ای جهان کدخدا تو ئی شاه بر بنده فرمان روا ازین صاحبان بر که شاه گویدش ز لطف فرح بخش دلجويـد ش بگویم كه باشد در ين ملك او بهر وقت بيدار با شد نيكو ازان پس بگفتا شه نيك نام که خود هیچ باشد اینجا مقام در انجا چوبگذاشتند مرورا و زان پس بفرمود جمشید سپاه بغريد چون كوس بر پشت پيل بجنبید لشكر چو دریای نیل زگردشتوران دران روزگار نشد فرق ما بين ليل و نهار