Page 30

(۲۳) جنگ .... سوی خوست * هم اشکمش * تاختند همه کوه وصحرایش اندر نظر وزان پس بیغلان * شدند ره نورد چو در ملك بغلان فرود آمدند فراخی دران ملك دیدند بسی وزانجا بقندز(۱) کشادند گام ملاقات اوچون بشد حاصلش بصد گونه افسون زبان بر گشاد وزا يينز میر از سر راستی نوازید چندان که خرسند شد روان جشن عالی بپا ساختند بگردید اطراف اقلیم او همه بود نیها که بودند رو همه از خوی و لفظ و آداب آن هر انچیز کاندر نظر مینمود چو مقصود حاصل شدش زان دیار بشد جانب میر گفت ای گزید بدو گفت میرش که فرمان تر است بفرمود تا بار بستند همه وداع کردند آنگاه بهمدیگر آه ازان راه که آمد شدش از نخست وزانجا بنهرین * بپرداختند بياورد آن مرد صاحب هنر زکوه شتر غاط برخواست گرد پس از مایه در فکر سود آمدند . . . آرای با هر کسی که تا نزد میرش شود شاد کام ز خود نرم چون موم کردی دلش ز شاه فرنگش پیامی بداد کشیده دلش از چۀ کاستی دلش با وك مهر پیوند شد در ان چند روزی بپرداختند تهی خاطر از هیبت و بیم او با از کم و بیش و زشت و نکو که بودی از ان مردم آئین بدان بیاوردش اندر قلم چهره زود بند پیر باز آمدن بت بار سوی باز رفتن دلم وا کشید کنون هر چه خواهی همه آنتر است بمرکب روان بر نشستند همه سوی شهر کابل بپویند راه سوی . . ن آن لحظه پا کرد چست (*)خوست و اشکمش و نهرین وبغلان نقاط معروفی است در ولایت قطغن . (۱) قندوز محلی است معروف در غرب خان آباد ودر مآخذ قدیمی تر به نام کهندژ شهرت دارد .