Page 14

(۷) که تا پیرو دین آن سروریم غلام درش را بجان چاکریم باعزاز آن چار یار کبار (رض) کزیشان بود دین حق پایدار نخستین ابابکر آن یار غار (رض) محیط سخا معدن اعتبار دوم عمر (رض) آن عادل هوشمند که از عدل او شد جهان بهره مند سوم آنکه عثمان بحروقار (رض) چهارم علی صاحب ذوا لفقار (رض) درود است اول پس آنکه سلام ز ما بر محمد علیه السلام خدایا بذات تو بر دم پناه زلطفت در فتح بر من کشا اگر تو در فتح نگشائی من این راه را پی کجا بر دمی کیم من بدانی كه يك مشت خاك ز خاك من ار گل بروید چه باك بدان گل چمن را معطر كنم ببویش چو بلبل سخن سر کنم بماند مگر یادگار کهن که جوینده خواند پس از مرگ من بده ساقی آن باده نوش را که گویا کند طبع خاموش را بمن ده که تا نکته دانی کنم به تیغ سخن کامرانی کنم یکی داستانی درین انجمن چو در سفته ام گوش بکشا بمن در توصیف امیر ابن امیر امیر دوست محمد خان غازی امیر کبیر آن سر خروان نسب بر نسب پور پاینده خان سکندر خصال است و جمشید فر سزاوار تخت و کلاه و کمر نژادش درانی وطن کابلیت ببا زو ایا رستم زابلیت همه روز روزش چو نوروز باد شبش چون شب قدر فیروز باد سر سر کشان در کمندش بود دل دوستان پای بندش بود کمیت فلک زیر زینش بود ... فرمان برینش بود ز دور زمانه گزندش مباد گهی احتیاج سپندش مباد همه خلق زالطاف او بهره ور نه کس را رسیده زیان و ضرر بگوئیم ز اوصاف آن شیر زاد که گیتی چنان شیر مردی نزاد