Page 265

جلد دوم (٦) اکنون فقره چندی از جرنیل شیخ میرخان تحریر گردد به تا بر سر مطالب باز میروم چنانچه شرح رویداد مذکور را سابق در نیم قلم در آورده بودم حال شمه تحریر میدارم در زمان شباب و مستی تا مدت بسیاری نمک پرورده و پرورش یافته حضور سر کار امیر شیر علیخان بودند در ثانی نمک حرامی کرده بدولت سرکار اشرف امیر محمد افضل خان بسته شدند در جنگ آب کلبه که در رکاب سردار محمد سرورخان رفته بودند جرنیل کل افواج بودند و نفوذ معتبری داشتند در آنجا نیز نمک حرامی کرده باعث شکست لشکر محمد سرور خان شدند و به لشکر ترکستان پیوستند مدت مدیدی بحضور سردار فیض محمدخان بسر افرازی گذراندند تا اینکه سردار فیض محمدخان مقتول شد جرنیل مذکور متفکر ماند و راه چاره را مسدود دید عاقبت در رکاب امیر شیر علیخان از حدود پنجشیر عازم ترکستان شدند پرویز شاه خان که بحضور سر کار معتبر بودند لارکن از قدیم دشمن ذاتی جرنیل شیخ میر خان در ولایت بوده فرصت می جستند درین وقت از حضور سر کار دشمن خود را ماری کار شدند سر کار امیر شیر علیخان که خرابی سلطنت خود را از دست سردار محمد رفیق خان و جرنیل شیخ میرخان میدانستند قتل مذکور را امر کردند و اجازه فرمودند پرویز شاه خان در حدود خواجه دوکوه توابع شبرغان جرنیل مذکور را با دو نفر اقوام شان برده بقتل رساندند واقعاً خائن را از خبث طینت آن نایاک نمک حرام پاک کردند امید است که خسرا لدنیاء والاخره شده باشند بهر حال روز دیگر از شبرغان مراجعت فرمود روزسوم وارد سرپل شدند وشب در سر پل توقف فرمودند میر محمدخان حاکم سر پل در غرت داری و مهمان پذیری بحضور سر کار والا تبار کمی و کوتاهی نکردند و درخور گنجایش کمر بخدمت بستند و از جمیع میرها در جان فشانی گذراندند و خورسندی حضور اقدس را در یافتند بعد از دو روز از حدود سرپل حرکت کرده روزششم در حدود میمنه رسیده لشکر گاه نمودند میر حسین خان والی میمنه هر چند که قانون در آمدن از شهر نداشتند ولیکن بزعم نقل یکدیگر و داستانقلی سپه سالار خود را با تحفه و ارمغانهای بسیار وجهت لشکر یان رکابی بطریق مهمانی اسباب زیاد فرستادند وعذر خود را از حضور فیض ظهور بندگان اقدس خواستند لارکن عذر میر حسین والی عذر بتر از گناه بود زیرا که استقبال پادشاه بزرگ بر آمدن سردوار بزرگی خودمیر مذکور و خورسندی بندگان اقدس می شد اما بندہ گان سر کار از طریقه بزرگی اصلاً بخاطر مبارک نرسانده یک شب استقامت کردند و سخن نکردند و فرموده اسناد را بر زبان مبارک جاری کردند. مصرع : «هر سخن جائی و هر نکته مکانی دارد » چنانچه در ان فرصت موقع سخن کردن نداشت تعجل کردند و صبر نمودند روز دیگر از حدود میمنه حرکت فرموده بجانب هرات راه سپار شدند اما در هیچ مقام توقف نفرموده منزل و مراحل طی نموده تا اینکه داخل خاک هرات گشتند بعد از آن اسمی سردار محمد یعقوب خان وفرامرز خان سپه سالار که در هرات مامور بودند فرمان اطلاعدهی فرستادند واز ورود سر کار بدار الهمرات آگاهی دادند چنانچه روز ورود بندگان اقدس در شهر هرات جمیع افواج را با تمامی فقرا واز شاه و گدا و بزرگ و کوچک با استقبال حضور در بیرون شهر کشیده صف ارائی کرده مقاصد،