Page 261

(۲) جلد دوم نظم مبارک ای هنر مندان که امروز مهيا سـر مـه ا هل نظـر شـــد زهی مجموعه فرهـنگ و دانش کـه در عـالم رمقپولی سمر شد مختصر سخن بعد ازانکه بسـر عـت خداوند صاحب تاج و تخت افغانستـان گرد يـدند اين بود که پنج روز مردم کابـل از سپاه وفـقراء بولك بولك فوج فوج بحضـور آمده مبارک بـاد میکردند و بـاز می گشتند تا اينـکه روز جـمه در مسجـد جـامـــع جمـع آمـده نماز جـمـه را بـادا رسانیـدند بعدازان خطيـب بـالای مـنبر بر آمده خطـبه را بنـام نـامــی سـرکــار اشـرف اقـدس اميرمحمد اعظم خـان خوا ندند وسـکه دولت خـداداد افغانستـان را بنام نامی شان زدند چون ازهمه امـورات سلطنتـی فارغ شدند بعدازان روزی چنـد بعيـش و عشـرت و کـامـرانـی برتخـت فيروز بخـت نشسـتند ودادعيـش و کـامرانـی دادنـد ا کنـون سـرکـار ذوى الاقتدار عدالـت گسـتر سـرکـار اميـر محـمد اعظـم خان وسردارعـبدالرحـمن خان را بـدار السلطنـه شهـر کـابـل بگـذاریـم چند کلمه سخن از رويـداد اميـر شير عليخان شنو يـم زيـرا که گـرفتـار چـرخ فلك اسـت لهـذا قبل ازین تحریرشده بود که سر کـار اشـرف بـه امـرسـردار فيض محمد خـان ازلاچـاری در حـدود پنجشـیر درلشـکر گـاه توقـف داشتند وقت ازانی که سردارفـيض محمد خان پیش جنگ شـده در قلعـه الـه دادخان مقابل سـردار خـداداد سـردار عبـدالرحمـن خان بجنـگ رفتـندو سـرکـار اميـر شيرعليخان را درپونـه معطـل کردنـد سـرکـار والا باوجـود خرابـی وشکست پـی در پـی کـه دیـده بودنـد بـازهـم شيرشـرزه را بنظـر نمی آوردنـد ازین جـرات سـردار فیـض مـحمد خان بسـی کـدورت آميـزشـدنـد زیر ا کـه این چنین زبونی را بعمـر نديـده واصـلا بخود قـیاس نمیـکردنـد بنـابران غـريق دریـای حیـرت بودنـدو بهـرجـانب پیـك خیال را جولان می دادنـد لا کن راه چـاره را مسـدود می ديـدند عاقـبت بخـنده شدـند وشـکر کردنـد بـدرگـاه خداونـد توبه وتضرع نمودند بعدفرمودندـ مـصـرعـ د مرغ زیرک چون بـدام افتد تحمـل بـایدش، بـاری بعدازفکـر بسـیار بصوابدـيد خـدمتـگاران حضـور که هـمه فدائـی بودنـد در لشـکر گـاه بـااتفاق قليلى لشـکر باز ماندند لا کن بعد از فرصتـی که تحمل کرده بـودنـد به یکبـاره جنـون برطبیـعت سـرکـار مستولی گرديد ازجای جـستند با هـمین لشکر قلیـل بجـانـب قلعه الـه دادخان بسـرعت روانـه شدـند باوجـودیکه از نيـت فاسـد سـردار فيـض محمد خـان کـماحقـه می دانستـند امـاطاقت زبونـی را سـزا وار شـان وشوکـت خـود ندانستـه مائل بجنـگ شدنـد درنیمـه راه رسـيده بودنـد که قضیـه قتـل سـردار فيـض محـمد خـان بـا شکست لشـکر شنیـدنـد وشکست خورده را مــلاحـظه فرمودند ازمشاهده ايـن احوال متفـکر مـا نـد نگـاه از کج رفتـاری فلك می خندیدنـدو گاه غمـگین می شدـند وافراد شاعـررا در بـاره سـردار فـیض محـمد خان خوانـدنـد . فـــر د دهقـان سال خورده چه خوش گفت بـا پسـر ک ای نورچشـم من بـه جـز از کشته ندروی خلاص کلام ساعتـی توقـف کـرده باخـاصان حضـور مشـوره کردنـد وفـرمودنـد که تـدبیـر ايشـکـار چيست سـرکـار والارا بخـاطـر می رسد که با همين لشکر قلیل ولشکر شکـست