Page 208

(۲۰۱) مکن ستیزه که چرخ از ستیز بازی خویش ره ستیزه به بندد ستیزه کاران را باری مستوفی عبدالرزاق خان و ايشك آقاسی شيردل خان و ديگر بزرگان دربار از اول شب تا نصف شب بحضور اقدس اشرف عرضداشت نمودند و سخن از صبر و شکیبائی زدند و دفعه ديگر از عرضداشتهای سابقه که بالاذکر شده تکرار نمودند مقید ناافتاده و منظور سرکار اقدس نشده اقبت مستوفی مذکور که از امیر كبير بميراث مانده بودند بجرئت تمام بلا خوف و بيم سخن های تلخ و بیان های زشت بحضور سرکار عرضداشت کردند و سه روز مهلت خواستند که اختیار مقدمه را به من گذاريد تا در مقابل تدبير محمدرفيق خان تدبيری بکار برده بدون جنگ و جدل شکستی به لشکر کابل اندازيم و باعث خونريزی نشود و خلقی در مهد امن و امان آسوده بمانند اما در مقابل عرضداشت مستوفی و بزرگان ناصح فضای ربانی با آواز بلند این بیت اداء میکرد فرد در آتش که دست قضا بر فروخت همه قره گر و تدبیر ها را بسوخت سرکار اميرشير علی خان که گرفتار کمند تقدیر بود به قضای الهی نمیگذاشت وقت آئینه بو مقصد انتقام کمر بسته بود و طبل کج رفتاری می زد البته که سخن ناصح تاثير نمی بخشد وضد می افتاد و سرکار بخت برگشته بر ضد آن عمل می کرد تا عالمی برباد میرفت و خلقی تباه می شد روزگار آشفته تر بازلف تو با کارمن . فصل ششم مقدمۀ شیخ آباد و از سوء تدبیر شکست لشکر سر کار امیر شیرعلی خان و فتح نمودن سردار عاليقمدار سردار عبد الرحمن خان از تدبیر نیکو و نجات سردار کلان سردار محمد افضل خان از محبوسی بیت ساقی بیا که یار زرخ پرده بر گرفت کنار چراغ خلوتیان باز در گرفت خلاص کلام تا اینکه شب گذشت و صبح صادق دمید و فلك بكينه جو بمرائی لشکر طرفین کمر بربست و طبل کج رفتاری زد و شمشیر کین به قتل لشکر جانبين از غلاف بر کشید و دست قضا آمادۀ قتل عالم شد و از آستین به خون ریزی مردم بر آورد مصدقات این مقال آن که طلوع آفتاب از لشکر طرفین صدای قد قتل، مومنین از میان هوا به آواز بلند برخاست گوشزد لشکریان شد زیرا که هر دو لشکر در مقابل هم دیگر فوج فوج بولك بولك صف صف مكمل و آراسته انتظار فرمان و اميدوار جنگ و آمادۀ مرگ بودند تا اینکه بندگان سرکار شهریار دارا دربان سکندرشان بر فر فریدونی وشوکت جمشیدی وصلابت بهرامی و حبیت نادری چون آفتاب تابان و چون خورشید درخشان در بالای تپه بلندی که مشرف به جنگ جای بود ظاهر و نمایان بر کرسی زرنگار نشسته فرمان