Page image — the source of record
Machine transcription
شخصیت تیمورشاه
از نظر احمد شاه کبیر
«وصیتش درباره وراثت سلطنت وفوت آن شاه معظم در کوه توبه»
اعلیحضرت احمد شاه درانی در سالهای اخیر حیات خود در سنه ۱۱۸۳
قمری مطا بق ۱۷۷۳ میلادی که سوم بار بفر ض تسخیر شهر طوس بمقام
جام ولنگر و مشهد مقدس رفته و مجدداً اداره آنجا را که قبلاً به شاهرخ
شاه بن رضا قلی میرزا بن نادرشاه افشار سپرده بود در تحت حمایت سیاسی
خود قرار داده و پس از تسخیر و تنظیم آنجا نظر بصوابدید سرداران افغان راه
هرات بر گرفت وحین معا ود ت بشهر هر ا ت شهزا ده تیمور که قبلاً به
حکومت هرات از سنه ۱۱۶۴ قمری قرار داشت و هکذا در معاملات آنوقت
مشهد نیز شرف همر کابی پدر را بسر برده بود زمام حکومت هرات و توابع آن را
مجدداً به شهزاده تیمور وا گذاشته و خود اعلیحضرت احمدشاه از حیث شدت درد دماغ
[۱] و امور مهم سلطنت به مصلحت سر کرد گان افغان روانه قندهار گردید.
در ورود به قندهار که احوا ل خو د را از حیث درد دماغ دگر گون دید
و با آنکه در حال توقف در هر ا ت نیز از امر وصیت خویش بامراء کبار
معیتی یاد دهانی نموده و بشخص شهزا ده تیمور خطا ب ولایتعهدی فرموده
و وصایای سود مندی بخودش نیز کرد [۲] این و قت مجدداً سران طائفه
درانی و غلزائی را بحضور خـ واسنه ور سـمـاً در محفل منعقـدۀ
[۱] سبب درد دماغ اعلیحضرت احمدشاه غازی در صفحه [۲۲] کتاب هدا مطالعه شود.
[۲] متن وصایای اعلیحضرت احمدشاه غازی در بارۀ شهزاده تیمور اینکه : بینی و گوش
هیچ انسان را قطع نسازی ، قبائل درانی وغیره را همیشه در بین خود ایشان درجه ظن محبت و اتفاق
تلقین نمائی. اختیار قتل غلام را بر مالك آن هیچ گاه نگذاری .وحكم کنی (بقیه در صفحه ۳۰)
«۲۱»
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.