Page 272

اشعار موصوف همه عشقی میباشد واکثر اقوال او بتایید واستقبال کلام حضرت حافظ بوده یعنی در گفتار خود بیشتر به عشق الهی پیچده است که در امور زندگانی دنیا هیچ علاقه از خود نشان نداده است واوصاف بیشتری که از چند اشعار او به مشاهده شده پیوست یک حقیقت عجیبی رانشان میدهد که گویا اوضاع شهادت خود را قبلاً تجسم کرده و دروصف حال خویش چنین میگوید : شهید خنجر قاتل شدم چو شاه شجاع زخون من بنویسید داستان مرا دگر جا میگوید : ز بعد مرگ من بگذار بخاکم که آخر کشته هجرانم ایدوست درین دوبیت دیگر محبت وطن را بدرجه افراط وفراق معشوق میهن را چنین از خود نشان میدهد : مگوشهید نگاهت بزیر خاک آسود هنوز ازتف تب دیدمش کفن میسوخت جدا زکوی تو شاه شجاع را دیدم بداغ بیکسی ودوری وطن میسوخت یکی از افراد دیگر او که در عشق میسراید : شجاع از پرتو دیدار جانان گر فنا کردم چراغ طور روشن میکند شمع مزارم را درین بیت دیگر در مصرع اول از جور معشوق مینالد ومصرع دوم را ازین فریاد چور زندگانی به اعلیحضرت احمدشاه کبیر جد بینظیر خویش اشاره مینماید لشکر حسن تو ملك دل ودین غارت کرد عرض حالم که رساند شه درانی را بیت دیگری که نیز درمورد شهادت خویش قبلا بصورت الهام میسراید : کشته گردیدم زغم لب تشنه در دشت فراق نامه برکشتگان کربلا خواهم نوشت «۲۰۷»