Page 143

آزادخان را که ازوی به سبب بیرون کردن از کشمیر رنجیده و مکدر بودند با سی هزار لشکر به آن دیار فرستاد و هنوز میرمحمد علی خان در کشمیر اقامت داشت که مرتضی خان وزمانخان در قریب کشمیر رسیده فرود آمدند و اینوقت آزادخان نیز در قصبه مذکوره به خانه خسر خود بود که آزاد خان از ورود لشکر خبر شده به کنار دریایی که فاصل بین اور جنود شاهی بود آمده و چشم بتماشای لشکر کابل بکشود . درین حال رجال اردوی شاهی به آواز بلند ازوی پرسیدند که کیستی و برای چه ایستاده ؟ آزاد خان جواب داد که پدر شمایم و نام خود گفته سه فیر تفنگ نموده راه مرا جعت بر گرفت و روزدیگر محاربه شدیدی بین هم رخ داده که در نتیجه ملا اعظم خان امیرلشکر آزادخان مقتول وافواج تیمورشاهی غالب گردیده تبعه آزادخان مغلوب ودوهزار تن به آب مظفر آباد غرق شدند وخود آزادخان خواسـت که در کشتی نشسته فرار نماید اما پهلوان خان عموزاده او مانع آمده و گفت که درحین اختیار کردن بغاوت سخنم را نشنیده ولی ایندم مقاومت کن تامن مردانه کوشیده وشاید رنگی بروی کار آرم چنانچه او را از گریختن بازداشته لشکری فراهم کرده سامان جنگ تهیه کرده و با لشکر شاهی درآویخت در نتیجه لشکر تیمورشاهی را شکت داده برهان خان فوفلزائی را نیز دستگیر نمـوده و با آزاد خان بکمال مسـروريت داخـل کشمیر شد . عساکر تیمورشاهی روزدیگر مکرر تن به سلاح آراسته عزم جنگ نموده ویورش بردند و در اثر شدت محاربه لشکر شاهی شکست یافته وروی از دشمن برتافته و سه نفر از سرداران با بسیاری از افراد سپاه اسیر و دستگیر لشکر آزادخان شدند و باقی متفرق گشتند : در حین محاربه تنها یکنفر سید از سادات متوطنۀ قوم یوسف زائی بمقابل لشکر آزاد خان تا اخیر پایداری کرده و مدافعه نمود که حتی پایداری اوخیلی پسند خاطر آزاد خان (۱۰۴)