Page 122

زیادی هم حسب الاقتضاء برایش تادیه میگر دید. سردار رحمداد خان در سن بزرگتر از اعلیحضرت تیمور شاه و در هرات وقندهار قبل از اوان سلطنت او همصحبت و در شکار گاه ها دائماً وقت بسر می بردند. سردار رحمداد خان باهمان آزاده خویی قبل از آوان سلطنت تیمور شاه بخیال رفاقت و همصحبتی که در هنگام جوانی با او داشت در همه محافل گستاخانه با او حرف میزد و اعلیحضرت تیمورشاه را اگر چه از وضع بی با که او کدورت بدل بود ولی بظاهر از حیث ترحم چیزی نمی گفت تا در یکی از روزها که اعلیحضرت تیمورشاه در يك جلسه عمومی مصاحبت میکرد درعین حرف زدن سردار رحمداد خان بحرف تیمورشاه ناگاه خندۀ تمسخر آمیزی نمود اگرچه تیمورشاه هم از خندۀ بی مهابا و تمسخر او بدل مکدرشد ولی در آندم نیز چیزی نگفت و موعود به فرصت گذاشت. روز دیگری این فکر را به ندیمان خاص در بار خود اظهار نمود. اما مفکوره های عجیبی که در آن وقت بیشتر از روی خصومت شخصی و عناد قبیله ای وجود داشت كه يك جمیعت ترقی و برتری دگر هم چشم وطرف مقابل خود را نمی خواست از موقع استفاده نموده در اخفا و غیاب سردار رحمداد خان تیمورشاه را با الفاظی که کدورت او را صد چندان و به چنان غیظش آورده گفتند که تا سردار رحمداد خان را از کابل فرار قندهار و بعداً برای اینکه شخص با رسوخ است مبادا به نیروی قوم بارکزائی در قندهار بنای مخالفت بگذارد در اثر پیشنهاد بدخواهان او فرار جلال آباد شده و معاش خانی او را بکلی امر سلب نمود [۱] و اعلیحضرت تیمورشاه فرمود که اگر بار دگر حاضر کابل شد [۱] سردار رحمداد خان در بهسود جلال آباد فرار شده و اخیراً يك اندازه زمین برای گداره اش بعوض معاش اعطا شد چنانچه محمدزائی های مسکون بهسود جلال آباد نواده های او میباشند. و يك تن از اخلاف نامور او عبدالكريم خان بود که پس از فوت تیمورشاه بدر بار شاهزمان در قطار امیران باریاب - دور شده بود چنانچه وقتی از طرف شهزاده همایون به حفاظت و حراست شهر قندهار نیز مقره شده بود [سطر ١٧ص ٤٨ و ص ٣٧ سراج التواريخ ] «٨»