Page 143

- ١٤٠ - مسایل دینی (۱۰) اب دست نماز باید کرد دل مقام نیاز باید کرد روز محشر که جان گداز بود اولین پرسش از نماز بود پس مکن در نمازها تقصیر تا دران روز باشدت توقیر خود ستائی چو بس نیکو گفت است در معنی نگر که چون سفت است غم دین خور که غم غم دین است همه غم ها فروتر ازین است غم دنیا مخور که بی هوده است هیچ کس در جهان نیاسوده است من بعجز و قصور معترفم نی چه نادان و احمق و خرفم پیش ازین گفته اند اهل سلف عذر من صنف قد التهدق ليك هر قدر خویش کوشیدن بغز بی کاری و خموشیدن من بقدر مجال کوشیدم فقه را برد نظم پوشیدم نکنی عیب گر تو بتوانی که در و حله به پوشانی اسپ تازی اگر چه میتازد لاشه خر خویشتن نیندازد شرح لغات (عجز) ناتوان (قصور) کوتاهی (معترفم) اقرار کننده ام (خرف) بی عقل (اهل سلف) علماء صالحین گذشته گان (من صنف قد التهدن) هر کسیکه تصنیف کرد نشانه تیر ایراد گشت ـ (خموشیدن) خاموش بودن (مجال) طاقت (برد نظم) چادر نظم مراد خود نظم است . حاصل ابیات بیان عذر تصنیف کتابرا می فرماید که بعاجز بودن و کوتاهی علم خود اقرار میکنم و نادان و احمق نیستم که بکم علمی خود اقرار نکنم و اگر کسی بر کتاب من ایرادی کند عذر و جواب انرا پیش ازین علماء پیشینه رحمهم الله تعالی جل جلاله گفته اند که هر که تصنیف کرد نشانه تیر ایراد گشت با اینکه نظام ایراد شدم تصنیف این کتابرا کردم و چادر نظم را بر مسائل فقه شریف پوشانیده انرا به نظم بیان کردم تا حفظ ان اسان شود زیرا کسیکدر طاقت خود در کار دین کوشیدن از بی کاری و خاموشی بهتر است . باز بطریق عذر می گوید که اگر در کتاب مذکور عیبی به بینی خورده و عیب مگیر و اگر بتوانی بخلعت اصلاح انرا بپوش که طاقت بقدر طاقت است انچه وسع بشری من بود صرف کردم اگرچه مانند فقهای معتمد و معتبر رحمهم الله تعالی نمی باشم واگرچه اسپ عربی تیز میدود خر لاغر نیز خود را نمی اندازد و براه میرود پس اگر بدرجه اجتهاد نرسیده باشم بان مسئله های شرعیه را از گفتار فقهاء کرام نقل کرده میتوانیم .