Page image — the source of record
Machine transcription
- ١٥ -
قاعدۀ هفتم :
اصل برائت ذمت است .
تعریف : در اصطلاح شرع ذمت نفس و ذات ؛ يك شخص است .
تفریع : هر گاه کسی مال دیگری را تلف میکند و اگر در مقدار و یا قیمتش اختلاف واقع میشود ؛ سخن تلف کننده مسموع میگردد وصاحب مال مجبور است که ادعای زیادی قیمت مال را با بینه اثبات بکند .
در اینجا سخن تلف کننده لازم التفصيل است . اگر صاحب مال زیادة قیمت را با بینه اثبات کرده نمیتواند ؛ سخن متلف بایمین از طرف قاضی قبول میشود . مثلاً : کسی در حضور قاضی بر علیه دیگری « این شخص سه خروار گندم للمی مرا تلف کرد . ازین سبب سه خروار ازین رقم گندم باید که بطور ضمانت بمن بدهد » گفت ؛ دیگری جواب داد که « من سه خروار گندم مدعی را تلف نکرده ام . بلکه شش سیر گندمش را تلف کرده ام » .
اگر مدعی زیاده از شش سیر اتلاف مدعي عليه را اثبات
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.