Page 417

شوالنجم حصه چهارم ۴۱۴ در میان ما اخلاق و راستی و درومندی موجود البته که هر شخص مخلص و همدرد ما شده می تواند ، اگر خود ما بد خلق و بیدرد باشیم همانا که اشخاص خوب هم دشمن شده می تواند فردوسی بانداز شاعرانه این نکته را چنین بیان داشته : ؎ اگر یار خار است خود کشته وگر پرنیان است خود رشته (۴) نسبت بسخاوت و فیاضی اکثری از اشخاص مرتکب اغلاط می شوند یعنی یا بحد اسراف و فضولخرچی میرسند و یا کاملا بخیل می شوند ۔ فردوسی اصول ہذا را این طور نشان میدهد : ؎ چنین گفت رستم خداوند رخش که گر نام خواهی درم را به بخش نه چندان که بے چیز گردی زچیز جهان تنگ دارد پی از چیز نیز بنوش و به پوش و ببخش و بده برای دگر روز چیزی بنہ (۵) تا اندازۀ که ممکن باشد باشد انسان بکوشد که با کسی مخالفت و دشمنی خود را ظاهر نکند و علی العموم مردم را