Page image — the source of record
Machine transcription
۴۰۵
شعر العجم حصه چهارم
از طرف اسفندیار بود که قتل او را تصمیم کرده بود لهذا نگهداشت نفس بر رستم یک امر ضروری بود، با وجود آن چون اسفندیار ولیعهد سلطنت و رستم نمکخوار همان سلطنت بود لهذا بواسطه پاس وفا دلش میلرزید و بار بار از در خوشامد و عجز و نیاز با وی می جوشید اما فائده نمی بخشید بالآخر پشوتن نام برادر اسفندیار را خواسته برین واقعه گواه گرفت که من درین اقدام خود مجبورم زیرا که سراسر تجاوز و قصور از طرف اسفندیار است:
بداند که از من نه بد جنگ وکین
نه گردیدم از کیش و آئین دین
اسفندیار می خندد و می گوید که این بهانه جوئی است و از مقابله من پهلو تهی میکند مطلب اینکه پشوتن می آید و رستم باو میگوید :
چنین گفت پس با پشوتن براز
که ای پاک دل، مرد گردان فراز
بسی لابه کردم به اسفندیار
نیاید برش لابه کردن بکار
تو دانی و دیدی ز من بندگی
نه پذرفت و سیر آمد از زندگی
اگر او شود کشته از دست من
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.