Machine transcription
شعر العجم حصہ چہارم
۳۵۶
مطلب را در بحث محاکات قبلاً نوشته ایم۔
(۳) چون شاعر کدام سخنی را بحیثیت واقعه می نویسد اگر چه فرضی هم باشد فرض ذمه او این است که در میان آن این طور یک سخن را داخل نکند که بواسطه آن واقعه مطلوب ناممکن و یا مشکوک بنظر آید این نقص از اسباب مختلفه پیدا می شود گاهی همان واقعه را که می نویسند فی نفسه ناممکن می باشد مثلاً این واقعه که چون رستم می رفت تا بزانو در زمین پایش فرو می رفت۔ یا اینکه فی نفسه ناممکن نباشد لاکن بملاحظه موقع و وقت و حالات ناممکن معلوم می شود مثلاً این واقعه کیکاؤس که بذریعه عقابها خیال صعود آسمان را آرزو نموده بود زیرا از روئی آن حالات و واقعات کیکاؤس که در شاهنامه مذکور است وی باین اندازه احمق ثابت نمی شود که این چنین یک کوشش بیهوده را نموده باشد۔ مخلص اینکه نسبت بهمه چیز مقدم ترین فرایض واقعه نگاری این است که واقعه بآن صورت ظاهر کرده شود که بر دل اثر کند۔
بعد ازین اصول ما بر خود شاهنامه نقد و تبصره مفصل خویش را می نگاریم : حیثیت تاریخی شاهنامه :۔ شاهنامه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
