Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم
۲۲۲
جائز بود یا نه ؟ با تاریخ شاعری تعلقی ندارد. ولی ازین امر کدام شخص انکار کرده میتواند ـ که امثال این فیاضی ها برای وسعت و ترقی شاعری حکم آبحیات را داشت و بهمین وسیله در تمام ملک مذاق شاعری انتشار یافت ـ علماء و حکماء بسیار ناموری تعقیب علوم و فنون را گذاشته شاعر شدند ـ اگر همین فیاضی ها نمی بود ـ پس مراقلیم سخن را مانند خیام ـ انوری ـ نظامی ـ ناصر ـ خسرو ـ فیضی شعرائی نامداری از کجا میسر می شد؟ اما چیزیکه در ترقی شاعری بلند تر از فیاضی خدمت کرده همانا قابلیت و نکته سنجی شخص امراء و سلاطین بوده است ـ امروزه روز امیر بودن مرادف جاہل و ساده لوح بودن است اما در موقعیکه اسلام حقیقت اسلامیت را جائز بود ـ دولت دنیا و دولت علم ہر دو یکجا بودند ـ عبدالله بن المقتز یک شاعری بزرگ دورهٔ اسلامی است ـ لکن وی بر تخت خلافت بغداد نیز جلوه افروز بوده است ابو فراس که نسبت بدو انوری میگوید ه
شاعری دانی کدامی قوم کردند ؟ آن که بود
اول شان امرء القیس آخر شان بو فراس
یک رکن مشہور خاندان شاہی بود *
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
