Page 193

شعر العجم حصه چهارم ۱۸۸ خانگی و خصوصی را هم بے تکلفانه صراحتاً می نوشتند و این نبوده که اگرچه پادشاه یک رندی از جمله رند ہائی مشہور باشد - یا آنہم در قصائد ظل سبحانی و خلیفه الہی نوشته نشوند + سادگی در خیالات عاشقانه تا بآن دوره خیالات عاشقانه نیز نہایت ساده و فطری بود شعرا و از ادا ہائے دقیق و از دیگر موارد وقوفے نداشتند - آن خیالاتی را که بر آنها از اثر محبت و دوستی لاحق میگشت على التصریح میگفتند - که پیرایہ خیالات غزل عاشقانه آن دوره چنین به نظر میرسد ؎ ہمہ جز قصد جفا می نکنی حاجتم هیچ روا مے نکنی نکنی بر من بیچاره سلام در کنی جز با یا مے نکنی منوچہری میگوید ؎ چه دعا کردی جانان که چنین خواب شدی که چنین چاکر تو نیز دعائے تو کند حالانکه برین خیالات ساده و بے تکلفانه شعرائی متاخرین بہ ہزار ہا رنگین بیانی ہای خود را نثار کرده اند + فتوحی مروزی میگوید : ؎ ندہی ہر دو سہ ماہی یکبوس ور دہی نیز بصد ناز دہی