Page 63

سیر نبویہ ۵۴ رسول اللہ چون مانده شده بود خواب شد و سر مبارک بر زانوی ابوبکر رض نهاد حضرت صدیق رض نزدیک خود شگافی دید پاشنہ پائی خود را دهان نهاد تا بہ رسول اللہ ص گزندی نرسد ! ماری پاشنہ او را گزید خود را حرکت نداد تا حضرت ص بیدار نشود اما از شدت درد اشک چشم او به روی مبارک آن سرورم چکید کہ انان بیدار گردید پرسید یا ابوبکر رض چہ حال است؟ عرض کرد، پدر و مادر من فدائی تو باد! پائی مرا مار گزید! حضرت رسول ص لعاب دهن مبارک را بر پای او او مالید! کہ فی الحال درد او زائل گشت . چون ایشان در غار در آمدند؛ اللہ تعالی درخت ام غیلان را بر در غار برویانید و یک جوڑه کبوتر وحشی را الهام شد کہ بدر غار آشیانه ساخته تخم بدهند! وعنکبوت را امر فرمود! که دهن غار را تار بافت . ومشرکان چون رسول اللہ ص را نیافتند ہر جانب با شمشیر ہا و چوبها بالا و پایان می تاختند. و پی زنان را مقرر کردند تا تفحص اثر پائی مبارک را بکنند و آن پی بریکہ طرف کوہ ثور رفتہ بود! اثر را یافت؛ میرفتند تا کہ بہ در غار رسیدند در حوالی غار اثر پای را گم کردند پی بر گفت : مطلوب شما ازین غار تجاوز نہ کرده درین حالت حضرت صدیق