Page 42

سیر نبویہ ۳۳ اگر بہ صلح آمده دست از تو باز دارم و اگر بہ جنگ آمده دمار از تو بر آرم حضرت عمر رض عرض کرد : بہ صلح آمده ام و گفت اَشْهَدُ اَنْ لَّا اِلٰهَ اِلَّا اللهُ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ رَسُوْلُ اللهِ، پیغمبر صلی الله علیہ وسلم از شادی تکبیر گفت یاران آواز تکبیر را شنیدند دانستند کہ عمر رض مسلمان شده ایشان نیز بآواز بلند تکبیر گفتند کہ صدائی شان بہ مجمع قریش رسید و مسلمانان از درون خانہ باستقبال عمر رض بر آمدند ؛ آنگاہ عمر رض عرض کرد : یا رسول اللہ ! کافران لات وعُزّیٰ را آشکارا میپرستند و تو دین حق را پنہان میداری دین خود را اظہار کن ! آنگاہ ازان خانہ بیرون آمدند و بہ جانب کعبہ روان شدند ، وصنادید قریش دور آن نشستہ بودند حضرت عمر رض بآن جماعت ضَرب و حرب را شروع نمود تا ہمہ را از نواحی کعبہ دور کرد؛ تا آن زمان سی ونہ مرد مسلمان شده بودند و بہ حضرت امیر المومنین اربعین اکمال یافت آن گاہ آیت، (يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّٰهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ) نازل شد * حضرت عمر رض گفتہ است : بعد ازان با یک یک از مشرکان بہ جنگ بودم و زد وخورد میکردم تا آنکہ اللہ تعالیٰ دین و اسلام را غالب گردانید . * ای پیغمبر بس است ترا خدائی تعالیٰ و کسی کہ از مومنان پیروی ترا میکند