Page 28

سیر نبوی ۱۹ و گفت: بخوان! من گفتم: (ما انا بقاری) من خوانده نیستم . پس مرا در بر گرفت و بفشرد و باز گفت: (اقرء) من گفتم: (ما انا بقاری) باز مرا در بر گرفت و بفشرد و گفت: (اقرء) من گفتم: ما انا بقاری، بار سوم مرا بگرفت و بفشرد و گفت: اقرء بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَء وَرَبُّكَ الأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الإِنْسَانَ مَالَمْ يَعْلَمْ گویند چون جبرائیل علیہ السلام غایب گردید جناب رسول الله صلعم می لرزید و ترسان بہ خانہ آمد فرمود: (زملونی زملونی) بپوشانید مرا بپوشانید مرا پس چیزی بر وی انداختند تا که ترسش زائل شد؛ بی بی خدیجہ اوص را تسلی داد و گفت. اگر میخواہی حال ترا بہ پسر عم خود (ورقہ) بن نوفل کہ از دین قریش گشتہ و نصرانی موحد شده و انجیل را خوب می داند (چنانچہ آن را از عبرانی بہ عربی نقل کردہ بود و در آن وقت پیر و نابینا شده بود) عرض کنم تا چہ می گوید.؟ چون اجازه حاصل کرد خدیجہ نزد ورقہ رفت و گفت: ای پسر عم! مرا از جبرائیل م خبر ده ! ورقہ گفت: قدوس قدوس جبرائیل * یعنی بخوان قرآن را بنام پروردگار خود و بسم اللہ بگوی! آن خدائیکہ بیافرید ہمہ چیز را بیافرید. و آدمیان را از خون بستہ! بخوان پروردگار تو بزرگ است از ہمہ بزرگان آن خدائیکہ بیاموزانیده نوشتن را بہ قلم تا علم را بخط قید کنند خدای تعالی بیاموخت آدمی را آنچه نمیدانست .