Page image — the source of record
Machine transcription
سیر نبویہ
۱۴۶
می نشست، و یاران خود را به همین طریقه مأمور میفرمود.
یاران خود را چنان گرامی میداشت که هر یکی می پنداشت که نزد او دیگری از من گرامی تر نیست.
حاجت سائل را البته روا می نمود؛ و یا به سخن شیرین دل او را خوش میکرد.
شفقت او بر مردمان از پدر اصافه تر بود، امّا در اجرای حق نزد آنحضرت برابر بودند.
زانوهای مبارک خود را در مجلس از زانوی همنشین نمی گذرانید و چون با کسی مقابل میشد ابتدا به سلام میکرد و مصافحه می نمود؛ و پای مبارک خود را در حضور اصحاب دراز نمی کرد و جای را بر کسی تنگ نمی ساخت و چون کسی در مجلس آنحضرت صلعم داخل می شد تعظیم و اکرام او بجا میآورد؛ و گاهی بر جای خود نشاند. اصحاب خود را به کنیت و احب اسما یاد میکرد، جواب می فرمود.
روزی زنی در مدینه او را گفت: یا رسول الله بتو حاجتی دارم فرمود: در هر جا از کوچه های مدینه که می نشینی بنشین ، تا بنشینم. کنیزکی از کنیزکان مدینه دست ویرا میگرفت و به هر جا که می خواست میبرد، و از غایت تواضع بروی زمین می نشست، و و به خواب میرفت.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.