Page image — the source of record
Machine transcription
سیر نبویه
۱۴۷
سوی آن میدید می پنداشت که استخوان آن دراز است اما
فی الحقیقت چنان نبود.
دهان:- خُرد، نشانش کشاده امّا نهایت ملیح.
دندان:- دُر مثالش سفید و براق؛ اطراف آنها باریک؛
میان دندانش قدری کشاده؛ و در حین تکلم کوئیا نوری از ان
بیرون میآید.
روی :- منورش قدری مدور مینمود؛ و چون ماه
شب چهارده میدرخشید.
رنگ بدن مبارکش:- بغایت سفید و نورانی گویا از نقره
ریخته شده بود.
محاسن:- مطهرش انبوه.
گردن مبارکش:- بلند و در غایت صفا مانند نقره.
میان هر دو شانه مبارکش از یک دگر دور.
سینه :- بی کینه اش پهن و با شکم هموار و یکسان؛
از سینه تا ناف خطی باریک از موی کشیده؛ و باقی اجزائ
سینه و شکم مبارکش بی موی؛ اما با زو و شانه مبارکش موی داشت.
گوشت بدن مبارکش تماسک داشت نه رخاوت :
زند:- طویل.
کف مبارک:- کشاده و نرم تر از حریر.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.