Page image — the source of record
Machine transcription
سیر نبویه
۱۴۱
و چون در مجلس نشسته می بود شانه مبارک بلند می نمود.
رنگ مبارک :- نه سفید تیز خالی از سرخی ؛ و نه گندم
گون مایل به سیاهی بلکه سفیدی با سرخی آمیخته .
سر مبارک :- بزرگ می نمود که بر کمال قوای دماغیه
و سنجابت دال بود.
موی مبارک :- نه بسیار گره دار ؛ و نه دراز بی گره ؛ بلکه
میانه ؛ گیسوی مشک بویش گاهی به نصف گوش ؛ و گاهی
به نرمه آن ؛ و گاهی به سر دوشش می رسید ؛ و بعضی اوقات
چهار گیسوی بافته میگذاشت
جبین مبارک : مبینش کشاده .
ابروان مبارک :- باریک و کمان ؛ ظاهراً پیوسته مینمود
اما به حقیقت پیوسته نبود. میان هر دو ابرویش رگی بود که
در وقت غضب ممتلی وظاهر میشد .
چشمان :- منورش کلان بادامی ؛ سیاهی و سفیدی آنها
به غایت سیاه و سفید ؛ و در سفیدی وسیاهی آنها رگ های
سُرخ نمودار بود . تیزی باصره اش به قراری بود که در تار یکی
شب مثل روشنی روز میدید .
خدین مبارک :- سعدینش از استخوان روی مرتفع نبود .
بینی مبارک : طول و ارتفاعی چنان داشت : که چون کسی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.