Page 120

سیر نبویه ۱۱۱ حضورش تقدیم کردم؛ ابوسفیان را گفتم: زود ایمان آر! والا نه همین ساعت عمر رض میآید و گردن ترا میزند پس ابو سفیان گفت: (اَشْهَدُ اَنْ لَّا اِلَهَ اِلَّا اللهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدً رَسُولُ اللهِ) عباس رض گوید من گفتم: ابوسفیان مردیست که فخر جاه را دوست میدارد اورا به مرتبه تخصیص و امتیازی بدهید! که میان اهالی مکه سرافراز گردد؛ حضرت صلعم فرمود: کسی که در سرای ابوسفیان داخل شد در امن باشد و کسی که سلاح خود را انداخت و دروازهٔ خانه خود را به بست و یا در مسجد حرام داخل شد در امن باشد . آنگاه او را اجازه مراجعت مکه داده شد اما عباس رض او را نگاه کرد تا اساسه و کوکبهٔ لشکر اسلام را به بیند و هیبت ایشان در دلش بنشیند پس در گذرگاه تنگ او را بر بلندی بنشاند و گروه گروه فوج اسلام میگذشت و از عباس رض میپرسید و عباس رض تعریف می نمود! تا که فوج خاصهٔ آن حضرت صلعم که اکابر مهاجر و اخیار انصار همه مکمل و مسلح تکبیر گویان رسید و سرور صلعم بر ناقه قصوای خویش سوار بود . ابوسفیان چون لشکر اسلام را بدان عظمت و اساس دید حیران بماند؛ و چون تمام لشکر بگذشت ؛ عباس رض ابوسفیان را گفت: زود به مکه برو! و اهل آن را بترسان! که فکری در کار خویش بکنند و مسلمان شوند تا خلاصی یابند والا هلاک خواهند شد.