Page 416

٤١١ این واقعه را فردوسی هم نوشته مکر بی زور و اثر آشکارا ازین موقع را نقل میکنیم بر آنم که از پاک دادار خویش بیابی تو پاداش گفتار خویش یکی انکه گفتی که ایران ترست سرتاج وتخت دلیران تراست بمن مرگ نزدیک تر زانکه تخت بپرداخت تخت از نگون گشت بخت برین ست فرجام چرخ بلند خرامش همه رنج و سردش گزند بمردی نگر تا نگوئی که من فزونم ازین نامدار انجمن بدو نیک و هر دو زیزدان شناس وزو دار تا زنده باشی سپاس نمودار گفتار من، من بسم برین داستان عبرت کهرسم که چندان بزرگی و شاهی و گنج مرا بود از من بنده کس برنج همان نیز چندان بسیج سپاه گران مایه اسپان وتخت وکلا همان نیز فرزند و پیوستگان چو پیوستگان داغ دلخستگان زمین زمان بنده بود پیش من چنین بود تا بخت بدخویش من چو از من همان بخت بیگانه شد همه کاخ و ایوان چه ویرانه شد زنیکی جدا مانده ام زین نشان گرفتار در دست مردم کسان جدول صفحه المع ... مجدداً سعید