Page 405

٤٠٠ همکنار شدن عاشق و معشوق شبا روزی دگر خفتند مدهوش بنفشه در سر و نسرین در آغوش جواب دادن نوشابه بپاسخ نمودن زن هوشمند ز یاقوت سربسته بکشاد بند ازان سیم گون سکه نوبهار درم ریز او بر لب جویبار شکوفه های اول بهار را سکه بهار گفته بباریدن ابر کافور بار سمن رسته از دسته های چنار برف بر برگهای چنار بدین میماند که بر دسته های چنار گل سمین شگفته باشد سمنبر غافل از نظاره شاه که سنبل بسته بد بر نرگسش راه واقعه این است که شیرین برای غسل نمودن زلفها را بچهره خود گذاشته بود و خسرو او را تماشا میکرد - یعنی شیرین از نظاره خسرو خبر نبود که (سنبل) (گیسو) راه نرگس (چشم) را بسته بود کشاده طاق ابرو تا سر دوش کشیده طوق غبغب تا بناگوش حصه اول ختم بالخیر ... ۴۰۱ حصه علیین شیرین