Machine transcription
۳۸۰
تفصیلات
جامعیت - شعرای ایران عموماً یک صنفی بودهاند
مثلاً فردوسی مرد میدان رزم است در شاعری عشقیه
کمالی ندارد. سعدی پیمبر شاعری اخلاق و غزل است
لیکن در رزم هیچ. چنانچه در بوستان حکایت شاطر
اصفهانی بطرز سکندرنامه نوشته و همه زور طبیعت را صرف
نموده مگر زضعف پیری را یت کرده نتوانسته اگر یک مصرع
خوب زور دارد مگر مصرع ثانی خیلی پست افتیده خیام
صرف فلسفی است و حافظ عاشق محض غزل گو بر عکس نظامی که
(رزم، بزم، فلسفه، غزل، اخلاق) همه را نوشته ولا
جواب نوشته البته در میدان مدح قلم برداشته نتوانسته
، لیکن مدح هیچ شاعری نیست اگر یک شاعر چاپلوس
نباشد چه عیب؟
بر انواع شاعری نظامی صنف واز بحث در آتی میآید
شعرای همعصر او این جوابیه سعدیست ۵هـ.ق
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
