Page image — the source of record
Machine transcription
٣٥٥
شریعت می یافت ضرر پیغمبرش با فوری میرسید . در هجو
مضامین نادر، باریک، لطیف پیدا کرده هر که در ان قوت
تخیل که مهمترین شرط شاعریست نیز عیان میباشد مکر
خیلی تاسف این است که در صنف کلامش ہر اقدار بماند
است همانقدر فحش است از صدها اشعار سوای یکدوے شان
هیچ قابل اندراج نیست. اگر کسی شوق مطالعه شانرا دارد
آتشکدۀ آذر حاضر است ما دست و قلم را به نجاستش آلوده
ناکرده صرف یکدو ہجو خالی از فحش را تقدیم مینمائیم
سه بیت رسم بود شاعران طامع را یکی مدیح و دیگر قطعه تقاضائی
اگر بداد سوم شکر ورنه داد ہجا از ان سه بیت دو گفتم و گرچه فرمائی
یعنی شاعران طامع اول مدح مینویسند. اگر ممدوح چیزی
نداد یکقطعه تقاضا میگویند اگر بعد ازین هم نداد ہجو مینویسند
من از نوشتن مدح و قطعه تقاضا فراغت نموده ام حالا چه
مینمائی؟ یعنی میخواهی که بنویسم یا ہجو اسب مینویسد
بر عادت از وثاق بصحرا بیرون شدم با یک دو اشنا هم از ابنای روزگار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.