Page 105

۱۰۰ نقل با بوسه بود باده دهی نقل بده دیرگاه است که این رسم نهاد آنکه نهاد گر همی گویے بوس از دگر نیز بخواه تو مرا از دگران برده ای حور نژاد فرخی خصوصیت دارد که چون تعریف کسی یا کیفیت یک واقعه بیان میکند تصویر کامل آنرا پیش نماید چنانچه در یک قصیده تصویر خیالی مجلس عیش چنین می کشد - سرو ساقی و ماه رود نواز پرده بسته در رگ شهناز زخمه رود زن نه پست نه تیز زلف ساقی نه کوته و نه دراز مجلس خوب وخسروانی وار از سخن چین تهی واز غماز بوستانی ز لاله و سوسن همچو روی تدرد و سینه باز دوستان مساعد و یکدل که توان گفت پیش ایشان راز ماهرویی نشاند اندر پیش خود زبان وموافق و دمساز جعد او بر پرند کشتی گیر زلف او بر حریر چوکان باز باده چون گلاب روشن وتلخ مانده در خم زگاه آدم باز از چنین مجلس و چنین باده هیچ زاهد مرا ندارد باز سلطان محمود یک باغ خیلی خوب وخوش نما ساخته بود )