Machine transcription
۱۶۴
گذشته بسوی کدام شی خاص توجه کند گویا آن دائرہ وسیع را کم کرده بریک
مرکز می آرد، ما در حال سکون از احوال نواحی خود بالکل بیخبر نبوده، بلکه بقسم
سرسری از آنها واقف میباشیم، وسوی کدام شی خاص طبیعت مائل
نمیشود، بر عکس این هرگاه بسوی کدام شی خاص رجوع کنیم در آنوقت ممکن است
طبیعت ما دران شی اینقدر محو شود که ما را علم اشیای نواحی مطلق نماند-
پس هر قدر دائره عمل واقفیت سرسری کمتر شده میرود بهمانقد راین واقفیت
سرسری تیز تر و عمیق تر شده میرود، لذا نفس بذریعه هر کدام قوت از دائره
واقفیت سرسری خود گذشته و یکسو شده خود را اراده بسوی کدام شی خاص
راغب میسازد آنرا قوت توجه میگویند، برای هر قوت بودن توجه لازمست
مثلاً ما ادراک هیچ شی را کرده نمیتوانیم تا وقتیکه بسوی آن شی خوب رجوع نکنیم
همینطور برای عمل هر قوت (یعنے قوت حافظه متخلیه و متصوره و غیره)
بودن توجه ضرور و لازم است، نه صرف در تعلیم، بلکه در هر عمل تاثر و اراداتهم
بودن توجه ضروریست، ببینید در اثنای جنگ ، بعض سپاهی ها بسیار
زخمی میشوند مگر در انوقت هیچ باک نمیکنند بلکه متواتر جنگ کرده میروند، چرا که
طبیعت آنها یکسو گشته بالکل سوی جنگ مائل میباشد، و چون بعد از اختتام
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
