Page 68

۶۱ مست و برباد کن که هرچه گذرد بگذرد ولی باز همتی از ان نمیبینیم خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن چون خبر نیست که انجام چه خواهد بودن می با غم بسر بردن عجب سال کهیر ینی ارزد بمی بفروش دلق ما کزین بهتر نمی ارزد میدانید اگه ماهیت حقیقی شاعر محض اظهار نمودن جذبات است یعنی اصل شاعری این ست که شاعر جذبه پیدا شد انرا بیک عبارت پر تاثیری ادا کند که آن جذبه بعینه بر سامعین هم طاری شود ، شما اشعار مذکوره بالا را ملاحظه فرموده اید آیا در اظهار جذبات ازین زیاده جوشش هم ممکن است؟ بعد از خواجه حافظ ترقی شاعری (غزلیه) تا یک صد و پنجاه سال (خلاف اصول ارتقا) بند ماند چنانچه که بعد از نزول (کلام الله) هم زبان شعر لال شده بود، ولی بعضی اوقات در ارتقا سکون اتفاقی رو میدهد لیکن سلسله قطع نمی شود، مگر چون بر راه خواجه حافظ گام زدن امکان نداشت (آن سلسله بالکل انقطاع یافته) راهای دیگر پیدا شدند_ این وقتی است که حکومت صفویه بوجود آمد و زمانی نگذشته بود که ایران طوائف الملوکی را خیر باد گفته زیر سایه آن یک سلطنت وسیع و پر امن تاسیس نموده این خاندان بذات خود شریف و شرفا پرور و بسیار قدردان