Page 26

۱۹ بازآر و بده تا که بخوانم دو سه سوره غفران پدر خواهم و آمرزش اُم می خوردن ایام روانيست که این فرمان خدا دارد و بیلیغ پیمبر در روز حرام است با جماع وليكن رندانه بشب می بتوان زد دو سه ساغر بیش از دو سه ساغر نتوان خورد که هیچ بويش رود از كام و خمارش رود از سر یا خورد بدان گونه بباید که ز مستی تا شام دگر بر نتوان خاست ز بستر من در سم این است ملی وجه هنيستتم وین کار نیاید بجز از مرد توانگر ناچار من و مصحف و سجاده و تسبيح وان درد شبان روزي و آن در مقعر بعد ازین تصویر آمدن یک واعظ را در مسجد بدینطور میکشد دی واعظكی آمد در مسجد جامع چون برف همه جامه سپيد از پا تا سر چشمش بسوی چپ و چشمش بسوی راست تا خود سلامش کند از منعم و طر زان سان که خواند بر من درسی باز آهسته خراميدی و موزون موقر در محضر عام آمد و تجدید وضو كرد زان سان كه بود قاعده مذهب جعفر پاری بشبستان شد و در صف نخستین بنشست همی خواند بجنبيد همی سر فارغ نشده خلق ز تسليم و تشهد بر جست چو بوزینه و بنشست بمنبر وانگه بسر و گردن و ریش و لب و بینی بس عشوه برآورد و سخن کرد چنین