Page 44

۳۳ بجزه زیاد هر سه نفر را عهده‌های کلان کلان ملکی داد و چون اشخاص صاحب ادعا بودند طوری آنها را بزیر نگرانی گرفت که گاهی هیچ قسم خودسری نکردند، زیاد در عهد آنجناب نوجوان شانزده ساله بود از پخته او را عهده بزرگ نداد بنابر استعداد و قابلیت او برای ابو موسی اشعری نوشت که در کارو بار حکومت او را مشیر مقرر کند در فن حرب عمرو معدیکرب و طلیحه ابن خالد نهایت ممتاز بودند اما در تدبیر و سیاست چندان بلد نبودند حضرت عمر این هر دو را ماتحتی نعمان ابن مقرن برای فتوحات عراق مامور فرمود و برای نعمان نوشت که آنها را بملک کارداری ندهد چرا که هر کس فن خود را خوب میداند. عبدالله ابن ارقم یک صحابی معزز بود یکبار بحضور حضرت رسول مکتوبی جواب طلب آمد آنجناب فرمودند جواب این را که می نویسد؟ عبدالله ابن ارقم عرض کرد که ”من“ این را گفته بخیال خود جوابی نوشت و بحضور آنحضرت خواند بسیار پسند شد و حضرت عمر حاضر بود و قابلیت او را بخاطر داشت علامه ابن الاثیر وغیره نوشته اند که این فکر بخاطرش می بود تا در عهد خلافت خود