Page 84

(۸۳) گاو میشی در دویدن است مگر این وحشی بوده که رفقایش را گم کرده، و راه گریزش را نیز نیافته سراسیمه شده است. وقتاً که ماهی گیران وحشی بیچاره را دریافتند، خواستند تا پاره پاره اش کنند من فریاد برآوردم که خبردار وحشی را اذیتی نداده زنده اش بیارید. لاجرم سالماً به شالوپه آورده بمنش تسلیم نمودند. من وحشی را گرفته بطرف جای خودم آوردم بیچاره از ترس جان مانند برگ بید برخود لرزان بود. من اگر چه بنا بر ازالۀ خوف و بیمش اظهار بشاشت و خندۀ مسرت می نمودم ولی او خندۀ مرا بر خندۀ استهزای غضب وحدت قیاس نموده بر خوف و خشیتش می افزود ـ تا آنکه به بسیار دلاسا و محبت دلش قدری بجا آمده خوف و رعبش کم گردید. این وحشی اگرچه عمرش مقدار پنجاه سال می نماید اما مانند جوانان بیست ساله قوت مند و چالاک است. مقصد من با این وحشی مکالمه کردن است. تا بدانم که وحشیان این سرزمین را چگونه عادت و معیشت، و عقل و