Machine transcription
۵۶
از او بد نمود عفو از من نیک نماید شعر
گر عظیم است از فرودستان گناه عفو کردن از بزرگان اعظم است
و هرگاه کسی در گناهی که از او صادر شده تامل کند
دواند که بعفو خدای محتاج است باید که عفو خود را از
گناهگار دریغ ندارد تا خدای تعالی عفو خود بوی ارزانی دارد
حکایت
یکی از اکابر را شنیدم که با وجود مکستی فراوان
که اورا بود در هنگام برد و ایام شتا جامه گرم برتن
نگرفتی و بر خوابگاه نرم نخفتی مکر قوم زبان بلومش کشودند
و بناحق بروی طعن و دق گرفتند و حمل این کرده بر تضیع
و رذالت نفس وی کردند گفت اکنون که مرا آن قدرت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
