Machine transcription
۵۴
خوردن به که بار منت کسان بردن . بیت
از شدت فاقه در بیابان مُردن بهتر زحسان بار ممانعت بردن
حکایت
یکی سیرت نیکمردان شنو اگر نیکبختی و مردانه رو
که شبلی ز حانوت گندم فروش بدم برد انبان گندم بدوش
نگه کرد موری در آن غله دید که سرگشته بر گوشه میدوید
زرحمت براو شب نیارست خفت بمأوای خود بازش آورد و گفت
مروّت نباشد که این مور ریش پراگنده گردانم از جای خویش
درون پراگندگان جمع دار که جمعیتت باشد از روزگار
چه خوش گفت فردوسی پاک زاد که رحمت بر آن تربت پاک باد
میازار موری که دانه کش است که جان دارد و جان شیرین خوش است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
