Page 546

فتوحات اسلامی (٥٣٧) ذکر مصالحی با فرنگیان دید که وی نپسند نیا مد پرسید گفتند این مالسبت که قاضی کمال الدین از فلان سبب فرستاد، گفت این مال نه از ماست و نه از بیت المال — امر فرمود که آن مال بپسرع قاضی مذکور رد شود تا بصاحبان او برساند خزانه دار آن مال را به قاضی کمال الدین فرستاد قاضی موصوف پس به خزانه دار ارسال کرد و گفت چون ملک عادل پرسد از طرف من بگوید که مال از خود شما است و بقصد شمانی که ملک عادل در اقل مخزانه شد آن مال را دید بر خزانه دار قهر مخفر و گفت نگفتم که مال امه را صاحی و نمایید چرا تقبل کردید قول کمال الدین ما عرض نمود ملک مال را بنزر بعد رسول نزد قاضی فرستاد و گفت کمال الدین بگوئید که تو قدرت بر تحمل این بار داری اما من بگردن من بار یاب است طاقت حمل مخاصمه آنرا بحضور خدایتعالی ندارم دیگر از عدل وی بعد از موت وی حکایت عجیب است که مرد غریبی در دمشق وطن گرفته اقامت نمود عدل سلطان نور الدین رحمته الله علیه را دید چون سلطان وفات کرد بعد از وی بعضی لشکریان بروی ظلم کردند هر چند شکوه کرد کسی بداد وی نرسید از قلعه فرود آمده فریاد کنان گریا میکرد جامه خود را چاک کرده میگفت ای نور الدین اگر ما را در خیال فلاکت مآل مظلومانه مشاهده میکردی هر آئینه بر ما رحم مینمودی امروز عدل تو کجا است قصد تربت نور الدین نموده با او خلقی زیاد بودند که تائماً گریه و فریاد میکردند خبر بصلاح الدین رسید بوی گفتند که شهر و رعیت محافظت نما والا بزودی مملکت از دست تو رفت در نزد آن مردی که بستر تربت نور الدین رفته و باوی مردمان بسیاری همراہی کردند شخصی انفرستاد برا خواسته ظالم را از وی در و دلی آن را خشنود کرد ان سلطان چنان کرد قیافه ہم چیزی بوی بخشید شخص از دفعه اول بیشتر گریست سلطان صلاح الدین گفت چرا گریه میکنی گفت بر سلطانی میگیم که بعد از موت خود بر ما عدل و حسان میکند صلاح الدین گفت رست گفتی هر بار کیه از ما عدل مشاهده کردی از وی تعلیم گرفته ایم دیگر از عدل سلطان نور الدین این بود که داری برای کشف کمالات بنامود دار العدل نامید در هفته دور وز همراه قاضی و فقها برای فیصله خصومات در انجا جلوس میکرد اما شجاعت و حسن تدبیر آن در محاربه بتحدی بود که گویا هر دو بوی ختم شده بود زیرا که در جنگ صبر کننده تر و در کید و رأی دانا تر و با مورد احوال لشکریان طایفه همه عارف تر بود چنان بوی