Page 504

فتوحات اسلامی (495) فتح کوکب از بزرگترین مردمان بود بر سلطان داخل شده همراه او صحبت نموده و طاعت و محبت خود را ظاهر کرد و گفت من دوست ـ و معترف احسان توام میترسم که اگر مرکش والی صور بداند انچه بین من و تست بر آنهابل و اولاد من که در نزد اوست آزار میرساند پس میخواهم که مرا مهلت دهی تا رفته اولاد خود را حاضر کنم و این قلعه را برای تو تسلیم نمایم من و اولاد من در خدمت تو باشیم قناعت کنیم بآنچه بدهی ما را از ملک سلطان راستی او را گمان کرده اجابت نمود امر در بین شان چنان مقرر شد که شقیف را در ماه جمادی الاول تسلیم نماید و سلطان بمرج عیون اقامت نموده منتظر وعده بود مگر در پیشان بود جهت نزدیک شدن وعده مصالحه که در بین سلطان و ملک انطاکیه واقع شده بود بعد ازان امر نمود تقی الدین پسر برادر خود شاه را اینکه برود همراه کسانیکه از شکر با اوست و کسی غیر ایشان با او بیایند و مقابل انطاکیه باشند تا اینکه در نزد انقضا مصالحه صاحب انطاکیه بر بلاد مسلمانان غارت نکند و همچنان پریشان خاطر و بسیار مغموم بود از انچه رسیده بود او را از اجتماع فرنگیان در مدینه صور و انچه که با ایشان متصل شد از مددهای دریائی و دیگر اینکه ملک فرنگیان را که سلطان صلاح الدین اسیر کرده بود و بعد فتح بیت المقدس رها کرده رفته همراه صاحب صور متحد بعد از اختلافی که در بین شان بود بقصد مسلمانان جمعیتی اجماع نمود که بشماری آمد و بیرون شدند از مدینه صور در ظاهر ان پس این کار و مانند آن پریشان نمود سلطان و ترسانید از ترک نمودن شقیف را بعقب پیش شدن سوی صور در آنجا جماعتهای بسیار بود پس قطع میشود از آنها غله کسانیکه همراه بهمین سبب بود بعهدی که با صاحب شقیف معاهده کرده بود ایستاده شد و خوراکه صاحب شقیف ـ از بازار شکر و اسلحه و غیره را از چیز هائیکه محکمی شقیف بود خریداری میکرد صلاح الدین باو گمان نیک داشت و آنچه لسلطان گفته شدی از مکر آن و اینکه مقصد طول دادن است تا از صور ظاهر شوند تا هنگام انقضای مهلت او ظاهر شود سلطان تصدیق نمیکرد هرگاه انقضا مصالحه نزدیک شد سلطان از لشکر گاه خود نزدیک شقیف بروز هم پیش آمد و ارناط را نزد خود حاضر داشت از مدت سه روز مانده بود با تسلیم کردنی شقیف بوی پیشاه کرد والی شقیف انه بسیار عیال خود اعذار نمود که اگر بروم مکه صورا کسان سنی رامین کنند