Page 355

فتوحات اسلامی (۳۴۶) فتح سومنات و گمان دارند اینکیه چون مرده خود را بسوزند و خاکسترش ابد ان آب ریزند آنها را آب بجنت میرساند و مسافت آن جوی از سومنات دو صد فرسنگ بود و این تیره را پان هنود مقرر کرده بودند خلقی زیادی اکه هر روز از ان جوی آب آورده سومنات ابد ان آب بشویند و هزار کس بر همن مهمه نیز در ان بتخانه مشغول عبادت و پیش بدن زائرین انبوی بت مقرر بودند و سه صد کس بگر جهت تراشیدن سر و ریش زایرین و سه کس جهت خوشخوانی و پنصد کنیز جهت رقص درب بتخانه مذکور نیز محیا بود و از برای هر یکی ازین خدام روزانه اجرتی معین بود چون سلطان مذکور هر وقت که فتح بلادی از بلاد هند می نمود و بتان آنجائی امی شکست اهل هنود میگفتند که برین تبان خشم سومنات شده است زیرا که اگر از آنها رضامند می بود کسانی که بدی بتان اراده کرده بودند هلاک مینمود چون این سخن گزاف بسمع سلطان رسید قصد سومنات را تصمیم کرده گفت که هرگاه هنود این بت را نیابند بطلان ادعاشان محقق گردد شاید که بدین اسلام میل نمایند پس استخاره سنجد اوند جل و علی نموده دهم شعبان سنه مذکوره باسی هزار سوار جرار غیر الجاری از غزنین بیرون شده در راه ملتان روان شد و پانزدهم رمضان بملتان رسید و از آنجا قصد هند را کرد و در بین هند و ملتان بیابان بی آب علفی واقعست و باشنده هم ندارد خوراکه موجود نسبت سلطان بقدر کفایت راه طعام و آب جهت خود و لشکری خود برداشت بلکه اضافه از جهت احتیاطاً بیست هزار شتر آب و طعام بار نمود و قصد انهلواره را نمود چون از ان صحرا خون خوار گذشت قلعه نامحکم در اطراف آن صحرا مردان جنگی سلا ملاقی شد با وجود اینکه قلعه نامذکوره محیط بخندق های عمیق بود و گرفتن آنها متعذر مینمود هرگاه مسلمانان بقر قلعه رسیدند حق جل و علی رعبے بدلها یشان جائے داده مجموع انقلاع را تسلیم کردند و بموجب فرمان سلطان مردی شانرا بقتل رسانیده بت ہا را شکستند انچه طعام و آب و غیره که ما یحتاج شان بود بار نموده بجانب انهلواره رفتند و غزه ذی القعده بدان موضع رسیدند و حاکم آن که بهیم نام داشت شهر را گذاشته فرار را بر قرار اختیار نمود و بقلعه کند است خود را حصاری نمود بعد سلطان شهر را تصرف نمود ما یحتاج خود را مرتب ساخته بر سمت سومنات عزیمت کرد د در من راه قلعه های پر از بت و متصادف شد که مانند سومتا دارای در بان و نقیبت بودند با اہل قلعه مقاتله نموده قلعه ها متصرف