Page 142

فتوحات اسلامی ( ۱۳۳ ) بیان واقعه نهاوند اهل حرمین جانب کوفه و بصره رفته لشکر اسلام را با فرقه کفار ملاقی نماید هرگاه خودت بمقدمه جیش رفتی جمعیت زیاد کفار در نزدت اندک میشود زیرا که غالبی از حیث جنگیدن و کثیری از روی جمعیتد یا امیرالمؤمنین بعد از خود کسی را در عرب باقی نمیگذاری تو دنیا را عزیز نگرفتی و لذتی نبردی و جامه خوبی نپوشیدی امروز روزیست که آثارش در ما بعد ظاهر میگردد پس غافل نبوده رأی آخرت را حاضر داشته باش حضرت عثمان رضی الله عنه بعد از تبیین این جملات ست حضرت علی کرم الله وجهه گفت یا امیرالمؤمنین اگر اهل شام را از ولایت شان بیرون کردی رومیان بر اولاد پای شان هجوم میکنند واگر مردم یمن را از ملکشان بیرون کردی اهل حبشه داخل مملکت آنها میگردند و نیز خود اگر از مدینه یمن بیرون شوی اعراب از هر طرف و حوزب بعقب تو می آید در آنوقت حال بازماندگان و اهل و عیال مسلمانان پریشان گشته نسبت باین پیش آمد کارت سخت تر خواهد شد لهذا مسلمانان را در ولایات شان استوار داشته به اهل بصره بنویس که سه فرقه شوند بعضی محافظت آل و اولاد خود را نمایند و جمعی متوجه اهل ذمه خود باشند که عهد شکنی نمایند فرقه دیگر بمدد برادران خود بکوفه بروند چراکه اگر اهل عجم بسوی تو به بند فدرا میگویند که این امیر و اصل عرب است این امر موجب زیادت شدت آن سگ شکر بر بالای تو میشود از آمدن کفار اندیشه مکنید چه خدا تعالی در آمدن ایشان غضب ناک تر و بر دفع شان قوی تر است از بسیاری دشمن نیز اندیشه مکن زیرا که با سابق هم بجهة کثرت مقاتله نمی نمودیم بلکه بنصرت و معاونت خداوند مبارزه میکردیم حضرت عمر رضی الله عنه فرمود رأی همین رأی است دوست داشتم که کسی مرا باین رأی متابعت نماید نشان بدهید کسی را که شایان بولایت این امر بوده عراقی باشد مردم گفتند همه در نزد شما جمع اند و خود شما از احوال لشکریان خود دانا ترید حضرت عمر رضی الله عنه فرمود بخداوند قسم فردا شخصی را والی گردانم که در حین ملاقات با کفار اول نیز زنده باشد پرسیدند یا امیرالمؤمنین آن کیست فرمود که نعمان بن مقرن مزنی میباشد مردم گفتند لایق است در همان روز نعمان با جمعی از اهل کوفه بر لشکر سوس فرسا بور هجوم نموده بود حضرت عمر رضی الله عنه برایش نوشت که بطرف ولایت ماه برود تا لشکر مسلمانان بمتابعت او جمع گشته بمقابله فیرزان برآیند