Page image — the source of record
Machine transcription
۷۳
پذیرنده چگونه رخت بر دشت زمین گشته را اند و در بگذشت
که ناگه پیکی آمد نامه در دست بتعجیلم در و دی داد و نشست
که سی روزه سفر کن زانکه در ره بسی فرسنگ آمد موکب شه
ترا خواهد که بیند رونگی چند کلید خویش را بگذار در بند
مثالم داد کاین توقیع شاه است همت شحنه هشت تعویذ راه است
بعزم خدمت شه بستم از جای در آوردم بپشت بارگی پای
چو بر خود رنج ره کوتاه کردم زمین بوس بساط شاه کردم
درون شد قاصد و شه را خبر کرد که چشمه بر لب دریا گذر کرد
شه از صراف گوهر خانه خویش چو شمع افروخت از پروانه خویش
بشمس الدین محمد گفت برخیز بیار آن زا هدر و تازه را تیز
برون آمد ز درگه حاجب خاص ز در یا داد گوهر را بغواص
مرا در بزمگاه شاه بردند عطارد را ببرج ماه بردند
چو دادندش خبر کامد نظامی فزودش شادی بر شادکامی
اشارت کرد کاین یکروزه تا شام نظامی را شوم فی رود و نی جام
نوای نظم او بهتر ز رودست همه گفتار او یکسر سرود است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.