BrowseAdabīyāt → page 59

Page 59

Adabīyāt · pages 1–243


Page image — the source of record

Scanned page 59 of Adabīyāt

Machine transcription

٥٢ زمان نهان باین گستر خرد بخش است محال باشد گفتن زمانی مان کی است و گر زبان ہنرمی سراید این دعوی بحکم عقل سجل میکنم که آن من است این بیت از آغاز مثنوی تحفة العراقین اوست :- مائیم نظارگان غمناک زین حقه سبز و مهره خاک و از رباعیات خاقانی است این چند رباعی :- مدارا و جود ای یافته از فضل خدا تمکینی گاهی که شوی دچار با مسکینی باید که نوازشی بیابد از تو از جود رسانی بدمش تسکینی شریعت احکام شریعت چو بیارع عام بیرون مرو از راه شریعت یک گام هرکس که سراز حکم شریعت پیچد در مذهب اهل معرفت غیرت نام درویش درویش که اخلاق الهی دارد در ملک وجود پادشاهی دارد چون قدرت او ز ما تا ماهی هست دانستن چیز ہا کما ہی دارد

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Adabīyāt, page 59. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0799/59 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0799/59
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record