Page 208

۲۰۱ بلاکبر نرسد تا سری ببن نکشد تخم بدست حوادث فشان تن بی قضات عصا بدست من از بار در د گشت کمان تنم ہنوز بگیتی نشان تیر بلاست اگر ستیزه بخت سیه بدل این است میان آئینه و زنگ صد ہزار صفات غلاف تیغ نیم چند تن دهم هیلا نشان تیر نیم با من این ستیزه چرات زعکس پیکرم آئینه زنگ میگرد زبسکه به دلم از روزگار کلفنہات برامی محنت امرو زحب اندار دول کجا بخاطر گنجایش عنم فرمات در مصرع دوئم سکتۀ لفظ که در اشعار کلیم بیشتر است واقع شده زتار پو دجہان رشتہ بدستم نیست وجود ابتر من کم زصورت دیبات برای بخت من اختر شناسی حاک نیست که سر نوشت بدمن زنقش پای پیداست زکعبتین چو و مهر رنجش از پی چیست چو نقشبند قضا نقش کس نیار و سباست حسب بکار بود نه شرافت نسبی بشیشه کس نزند طعنہ کاصلش از خارات قصیده فوق استقبال است از قصیده انوری که در اشعار او قم پذیرفت بعقیده عاب این قصیده در دقت خیال و مضامین دلکش بر قصیده انوری تفوق دارد چنان زمقدم نور و زشد طراوت عام که سبز گشت مهم از آب تیغ چوب نیام اگر ز عالم بالا نوید رحمت نیست بخاک اینهمه باران چه می برد پیغام چه کار باران