Page image — the source of record
Machine transcription
۱۹۰
بی مگس هرگز نماند عنکبوت رزق را روزی رسان پر میدهد
بر زمین برد فرو خجلت محتاجانم بی زری کرد بمن آنچه بقارون زر کرد
جهان حیات کسے را ضمان نمیگردد کہ مصدر اثری در جهان نمیگردد
از هر دو کون ہمت والای ما گذشت تا گرد این خدنگ شد و از کمان بلند
سنگین نمی شد اینهمه خواب ستمگران می شد گراز شکستن دلها صدا بلند
از بس رمیده است ز ہمصحبتان دلم بیرون دم ز خود چو کشد آواز پا بلند
بلبل زیر بال خموشی کشید سر صائب بگلشنی که شد آواز ما بلند
آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد ہمواری این راه مرا سر بهوا کرد
در معرکه عشق دلیرانه متازید بر صفحه دریا نتون مشق شنا کرد
جنونی کو که آتش در دل پر شورم اندازد ز عقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد
نیم سنگ فلاخن لیک دارم بخت سنگینی که بر گرد سر هر کس که گردم دورم اندازد
خود نمائی لازم نو دولتان افتاده است خون چو گردد مشک ناچار است غمازی کند
فغانکہ کاسۂ زرین بینیازی را گرسنہ چشمی ما کاسه گدائی کرد
بهوش باش که قلابی بهوسخراشی بناخنی که توانی گره کشائی کرد
ز خار زار تعلق کشیده دامان باش بهر چه میکشدت دل از ان گریزان باش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.