Page image — the source of record
Machine transcription
١٨٦
بجای لعل و گوهر از زمین اصفهان صائب بملک هند خواهد برد این اشعار رنگین را
و از راه هرات وارد کابل گشت و در انوقت ظفر خان که نیابت پدر خود خواجه
ابو الحسن تربتی در کابل قیام داشت از مرزاقدرشناسی کرده باعزاز و احترام او را
نزد خود نگهداشت مرزاد و سه قصیده درین اوقات بمدح ظفر خان سروده و در
تثبیب یکی از وطن عزیز ما تعریف در خور نموده :-
خوشا حشر تسراى کابل و دامان کهسارش که ناخن بر دل گل میزند مژگان هر خارش
خوشا وقتى که چشمم از سوادش سرمه چین گردد شوم چون عاشقان عار فان از بهران فتادیش
در او ائل جلوس شاه جهان حکومت کابل بدیگری تعلق گرفت و ظفر خان
میز رار ابمراه گرفته بحضور شتافت شاه جهان میرز را نوازش فرموده بلقب
مستعد خان و منصب هزاری سرافرازی بخشید و در سته برکاب شاه
جهان بمعیت ظفر خان بد کن رفت. میرزا درین سفر گرد خیزی شهر برهان پور بستوه
آمده و شکوه می نماید :
توتیا ساز د بغبار اگره ولا هور را چشم من تا خاکمال گرد برهانپور خورد
(١) خواجه ابو الحسن تربتی از رجال بزرگ عهد جلال الدین اکبر بوده در عهد جهانگیر رتبه وزارت و حکو مت
کابل یافته و در آمد شاه جهان بحکومته کشمیر مقر گردیده و تازنده بود پسرش به نیابت او حکومت میکرد تا خواجه در هفتا و دو
در گذشت .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.